PastoRia.nl

dinsdag
17 September 2019


Menu

Stil Verdriet
Column Dolores
Over Dolores
Literatuurlijst
Contact opnemen

Gastenboek:
 - Tekenen
 - Bekijken

Terug naar PastoRia.nl



Verder na verlies

- ervaringen van een moeder -

Column 8 - Januari 2004

Een nieuw jaar een nieuw begin. Althans zo kan het voelen voor mensen. Mensen die dit pas begonnen jaar echt als een nieuw begin ervaren. Een nieuw begin misschien omdat er bijvoorbeeld afscheid is genomen van een slechte gewoonte of omdat men zich heeft voorgenomen het dit jaar in sommige opzichten anders of beter te gaan doen. Veel mensen nemen zich in de laatste weken van een jaar iets voor en stellen de startdatum op 1 januari. Vol vertrouwen en goede moed beginnen ze aan hun missie. Maar helaas sterven heel wat goede voornemens in de eerste weken van het nieuwe jaar een zachte dood. Soms omdat het goede voornemen misschien te hoog gegrepen is maar vaak ook omdat het gewoon moeilijk is om je te houden aan de afspraak of afspraken die je met je zelf hebt gemaakt.

Zelf ben ik niet zon mens van goede voornemens die ingaan op 1 januari. Ja, ik neem mijzelf wel vaak wat voor maar dat gebeurt op elk willekeurig tijdstip. En toch, de datum 1 januari heeft voor mij iets. In mijn beleving is zon pas begonnen jaar als een nieuw boek, klaar om gelezen te worden. Maar het gaat dan wel om een magisch boek. Een boek waarvan het verhaal tijdens het lezen pas geschreven wordt en waarvan je zelf voor een flink deel de schrijver of schrijfster bent. Behalve als het gaat om de grote verhaallijnen, die worden door het leven zelf geschreven en kunnen niet herschreven worden. Je kent ondertussen de hoofdpersoon en de meeste andere personages al uit de vorige boeken van deze reeks die je al gelezen hebt. Je kent hun goede kanten, hun eigenaardigheden en hun zwakten. Je bent nieuwsgierig en vraagt je af wat de hoofdpersoon in dit ongelezen en grotendeels nog ongeschreven verhaal allemaal weer zal gaan meemaken. Vreugde, verdriet? Wellicht allebei, samen met wat spanning, avontuur, groei en ontwikkeling. Tenminste dat zou wel fijn zijn. Je hoopt voordat je begint te lezen dat het vooral vreugdevol zal zijn wat de hoofdpersoon mee zal maken want dat is wel zo prettig. Maar ergens weet je ook dat niet alle boeken eindigen met de woorden: En hij of zij leefde voorlopig met al zijn of haar dierbaren nog lang en gelukkig, nee sommige boeken eindigen met een verdrietig open eind en wordt het verhaal misschien pas weer wat vreugdevoller in het volgende te verschijnen boek. Maar ook dat weet je niet zeker. Net zo min als dat je niet weet hoeveel boeken er geschreven zullen worden over deze hoofdpersoon. Misschien is dit een van de laatste boeken of misschien worden er nog heel veel delen geschreven, het kan zelfs zo zijn dat dit het allerlaatste boek is dat geschreven wordt maar dat weet je dan pas als je het gelezen hebt. Van de boekenreeks die ik aan het lezen ben zijn tot nu toe 35 delen verschenen. Sommige delen zijn heel leuk en ontspannen om te lezen, sommige zijn misschien zelfs wat saai maar er zijn ook delen bij die heel heftig zijn. Vol verdriet, woede en onmacht en waarin de hoofdpersoon heel veel moeite heeft om overeind te blijven. En toch ook daarna zijn er weer delen verschenen waarin de hoofdpersoon met veel geduld en kracht het verdriet weet te overwinnen en weer een manier vindt om het leven op te pakken. Ik kan dan ook zeggen dat in de laatste twee delen van de reeks die ik aan het lezen ben vreugde de boventoon heeft gevoerd. Of dit ook voor het huidige boek geldt weet ik natuurlijk niet daarvoor zal ik eerst het hele boek moeten lezen. Soms pak ik een ouder deel van de reeks en lees deze opnieuw en beleef weer wat de hoofdpersoon in dat deel heeft mee gemaakt. Ik herlees de mooie passages, de verdrietige passages en soms ook hele lelijke passages, passages waarin de hoofdpersoon koppig, onredelijk, naar of gemeen is geweest waardoor er een ander personage uit het boek gekwetst werd. Dit soort passages komen in al mijn 35 delen voor en natuurlijk herlees ik liever niet de lelijke passages want ja, die heb ik immers zelf geschreven, daar ben ik zelf verantwoordelijk voor. En juist daarom wens ik telkens, als ik samen met het leven een nieuw boek uit mijn boekenreeks schrijf, dat de hoofdpersoon gegroeid is waardoor ik minder lelijke passages zal hoeven schrijven zodat de vriendelijke, warme en vrolijke passages de overhand zullen krijgen. Ik doe in ieder geval mijn best en dat neem ik mij weer elke dag opnieuw voor.

Dolores
 
^^^ Menu ^^^
  


Website 2002 - 2014, copyright © Pastor Ria