PastoRia.nl

dinsdag
17 September 2019


Menu

Stil Verdriet
Column Dolores
Over Dolores
Literatuurlijst
Contact opnemen

Gastenboek:
 - Tekenen
 - Bekijken

Terug naar PastoRia.nl



Verder na verlies

- ervaringen van een moeder -

Column 7 - December 2003

“Vries ons maar in tijdens de decembermaand en ontdooi ons maar op 2 januari”, las ik in een oude december uitgave van het contactblad van de vereniging “Ouders van een overleden kind”. Ja, ik kan mij zo’n uitspraak levendig voorstellen.
De maand december staat bekend als een feestmaand. Het Sint Nicolaas feest speciaal voor de kinderen, het kerstfeest voor de hele familie en als uitsmijter oudejaarsavond met als hoogtepunt het vuurwerk dat traditiegetrouw een nieuw jaar inluidt. Ik geniet van al deze feestelijkheden met volle teugen maar er is een maand december geweest waarin ook ik het liefst in winterslaap was gegaan en pas weer ergens na 18 januari wakker was geworden. Dat was de decembermaand van het jaar waarin onze zoon en toen nog enig kind stierf. Dat bewuste jaar heeft er geen kerstboom in onze woonkamer gestaan, hebben wij geen kerstkaarten verstuurd en hebben wij de kerstkaarten die wij ontvingen linea recta in de prullenmand gedeponeerd. Ik vond het verschrikkelijk om de teksten in de kerstkaarten te lezen. “Prettige kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar”.
Nou helemaal niet prettig en ook helemaal niet gelukkig.
Onze eerste kerst als ouders had heel anders moeten verlopen. Met een klein kindje op je arm kijken naar de lichtjes en de mooie versiering in de boom, samen als gezin op bezoek gaan bij de opa’s en oma’s, samen een lekkere frisse neus halen in het bos om daarna warm te worden bij de kachel met warme chocola en een plak kerstbrood, samen…….

Ook oudejaarsavond was voor ons een moeilijke avond. Samen met goede vrienden hebben wij geprobeerd om de avond zo rustig en prettig mogelijk te laten verlopen. Toen de klok twaalf uur sloeg en wij buiten het vuurwerk hoorden knallen moesten wij heel erg ons best doen om ons goed te houden en heb ik heel wat keren mijn tranen laten lopen. Wij hebben elkaar geen gelukkig nieuwjaar gewenst maar wij hebben samen de wens uitgesproken om in dit nieuwe jaar kracht te vinden om ons staande te houden zodat wij een manier zouden kunnen vinden om op een prettige manier verder te leven met het verlies dat wij hadden geleden. En gelukkig, die kracht hebben wij gevonden en later ook weer hervonden toen het leven voor ons weer zo heel moeilijk was.

Daardoor staat er bij ons al weer jaren een kerstboom in de woonkamer en de kerstkaarten die wij ontvangen hangen aan een lint.
Gelukkig vormen wij ook al weer jaren een fijn gezin met onze zoon van zeven jaar. Dit jaar zal onze boom voor het eerst versiert zijn met allerlei gekleurde ballen en gekleurde lichtjes, want dat vind onze zoon zo mooi. En wij geven daar graag gehoor aan want voor ons bestaat er tijdens de kerstdagen niet iets dat fijner is, dan een kind dat vol bewondering staat te kijken naar al dat gekleurde moois in de kerstboom.
Kerst betekent voor ons samen zijn en een tijd om er eens extra bij stil te staan hoe gezegend wij ons voelen en zijn, door bijvoorbeeld de komst van onze zoon 7 jaar geleden.
Net zo gezegend als dat de mensheid is door de geboorte van Jezus Christus heel lang geleden in een arme stal. Hij is onze verlosser en zijn geboorte vieren wij met kerst. Maar voor ons persoonlijk is kerst, naast de geboorte van Jezus, vooral het feest van het licht.Want zo donker als het midden in de nacht kan zijn, zo donker kan het soms ook in een mensenleven zijn. Dan lijkt het alsof al het licht is verdwenen en nooit meer zal terugkeren.

Gelukkig is het licht in ons leven al een hele tijd geleden terug gekomen. Met veel doorzettingsvermogen, acceptatie en kracht hebben wij heel langzaam stapje voor stapje de duisternis doen terug dringen. En soms, als de duisternis toch weer terrein probeerde te winnen, herkenden wij dat op tijd en vochten wij meteen terug. Zo werd het langzamerhand lichter om ons heen. Mooie, prachtige, fijne momenten maakten wij weer mee en het werd nog lichter om ons heen. En voor die momenten zijn wij zo dankbaar, aan díe momenten denken wij met kerst. Want als de duisternis om je heen wordt doorbroken door misschien maar een heel zwak straaltje licht dan lijkt niet alles reddeloos verloren maar kan langzaam het vertrouwen in het leven weer gaan groeien.

Ik wens iedereen zalige kerstdagen en een gezegend Nieuwjaar.
Dolores

 
^^^ Menu ^^^
  


Website 2002 - 2014, copyright © Pastor Ria